Nauka języka z telewizji, a nauka tradycyjna

Znajomość języka obcego niesie za sobą jedynie zalety – możliwość porozumiewania się w języku obcym to już nie przywilej, ale podstawowa umiejętność dla każdego nowoczesnego człowieka. Język obcy pozwala na zdobycie pracy, szybkie zorientowanie się w terenie jeśli znajdujemy się za granicą, bądź po prostu w celu poszerzenia swoich horyzontów i zawarcia nowych znajomości. Bez względu na powód chęci nauki języka, istotny jest sposób przyswajania wiedzy.

Do najbardziej popularnych sposobów nauki języka obcego należą dwa – nauka tradycyjna i niekonwencjonalna...

Z pewnością niejedna osoba stwierdziłaby, że sposób w jaki przyswajane są informacje na temat języka obcego nie ma tak dużego znaczenia jak moment, kiedy ogóle rozpoczyna się nauka – w tym wypadku chodzi o wiek. Są jednak osoby, które twierdzą, że to właśnie metoda nauki liczy się najbardziej. Nie brakuje jednak również osób, które twierdzą, że liczy się i metoda i wiek, a może nawet spełnić należy szereg znacznie większej ilości warunków, dzięki czemu nauka będzie nie tylko przyjemna ale i efektywna.

Ilu ludzi, tyle opinii, ale największa walka rozgrywa się w kwestii dylematu dotyczącego tradycyjnych i konwencjonalnych metod nauczania. Choć zarówno jednych jak i drugich jest bardzo wiele, a rozwój każdego z typów metod nigdy nie ustaje, obecnie, do najbardziej popularnych i najczęściej „badanych” pod kątem zalet jak i wad należą dwa – nauka tradycyjna, w szkołach i na kursach oraz nauka niekonwencjonalna, w tym wypadku nauka języka obcego z telewizji.

Nauka tradycyjna

Tradycyjne, a więc najbardziej popularne sposoby nauki języka obcego mają swoich zwolenników jak i przeciwników, dokładnie tak samo, jak jest to w przypadku niemalże każdej sprawy na świecie.

Jeśli zamierzasz zacząć uczyć się języka metodami tradycyjnymi, musisz wiedzieć jakie są ich plusy i minusy, obiektywnie, nie subiektywnie.

Ale co właściwie kryje się pod pojęciem nauki tradycyjnej?

Tradycyjna nauka języka obcego to nic innego, jak nauka przy pomocy zewnętrznego bodźca kontrolującego, a mówiąc wprost – nauczyciela, który na bieżąco sprawdza efekty i koryguje ewentualne błędy swoich podopiecznych.

Najczęściej nauka tradycyjna z nauczycielem odbywa się w grupach kilku bądź kilkunastoosobowych, w szkole bądź na specjalistycznych kursach, z wykorzystywaniem pomocy dydaktycznych na przykład w postaci książek bądź programów komputerowych.

A jakie są jej plusy lub minusy?

Korzyści płynące z nauki metodą tradycyjną

nauka pod kontrolą nauczyciela pozwala na prawie natychmiastowe wykrycie błędów i równie szybki ich skorygowanie,
rozmowa z nauczycielem, szczególnie w języku obcym przyspiesza proces nauki,
nauka w grupie pozwala na wyłapywanie błędów innych i naukę poprzez ich poprawianie,
rozmowa z rówieśnikami bądź członkami jednego kursy pozwala na oswojenie się z językiem.

Negatywne aspekty nauki metodą tradycyjną

Z perspektywy bardziej obiektywnej, naukowej, niekorzystne elementy nauki metodą tradycyjną właściwie nie istnieją. Z perspektywy subiektywnej jednak, zauważalne są pewne niekorzystne strony nauki metodą tradycyjną – zależy to jednak od charakteru i osobowości uczącej się tą właśnie metodą.

Subiektywne negatywy płynące z nauki metoda tradycyjną, to najczęściej:

nieśmiałość,
niemożność wykazania wszystkich umiejętności z powodu zbyt dużej ilości osób w grupie uczących się.

Nauka niekonwencjonalna

Niekonwencjonalność obecnie kojarzy się znacznie lepiej, aniżeli miało to miejsce jeszcze kilkanaście bądź nawet kilka lat temu. Najczęściej bowiem poprzez niekonwencjonalność przejawiało się coś nowego, coś niezrozumiałego przez większość ludzi i coś niestety nieakceptowanego w rozumieniu „normalności”. Ludzie często boją się tego, co nowe i nieznane poprzez zwyczajną niewiedzę.

Nauka niekonwencjonalna wzbudzająca najwięcej kontrowersji to nauka poprzez oglądanie telewizji. Czy to rzeczywiście działa? Czy możliwe jest nauczenie się języka bez pojmowania zasad gramatyki czy pisowni, jedynie poprzez oglądanie telewizji?

Oczywiście, że tak!

Badania naukowe coraz częściej dowodzą, że najlepszy dla nauki języka obcego jest kontakt z językiem w sposób bezpośredni. Na przestrzeni ostatnich lat udowodniono, że najlepsze jest uczenie się języka poprzez kontakt z różnorodnymi bodźcami, w tym wypadku mając na myśli zarówno bodźce obrazowe, dźwiękowe jak i oczywiście kształty.

Wszystkie powyższe bodźce przyswajane w jednym momencie znacznie ułatwiają zapamiętywanie , przede wszystkim na zasadzie kojarzenia.

To jednak nie wszystko...

Istotny jest również aspekt odpowiedniego nastawienia – co jest niezwykle istotne, jeśli nie najważniejsze, oraz kondycji psychicznej podczas procesu uczenia się Jeśli kondycja psychiczna i nastawienie nie są dobre, wyniki z pewnością nie będą zadowalające.

Dlaczego?

Bowiem człowiek najlepiej uczy się w stanie odprężenia, dobrego nastroju i wesołości – jeśli jest spięty i przejęty wszystkim co dzieje się wokół, tym jak wypadnie bądź co pomyślą o nim inni, jego umysł nie będzie w stanie przyjąć informacji tak jak powinien,naturalnie i szybko, ponieważ po prostu nie będzie mógł się na niczym skupić.
A jakie są konkretne zalety nauki za pomocą telewizji?

brak rywalizacji,
odprężenie i dobre nastawienie,
często niewiedza dotycząca ilości przyswajanej wiedzy (zwykle jest to więcej niż możemy sobie wyobrazić),
wzrost zasobności słów,
nauka gramatyki na zasadzie obserwacji i podobieństw,

Wyższość nauki niekonwencjonalnej telewizyjnej nad nauka tradycyjną

Wiele osób twierdzi, że nauka metodą tradycyjną jest po prostu nieskuteczna. Dlaczego? Ponieważ według nich, najprościej mówiąc, rozumienie i umiejętność posługiwania się obcym językiem, a więc mówienie i pisanie w obcym języku nie jest kwestią świadomości..

O co chodzi?

Według specjalistów mózg uczy się języków w określony sposób, jak twierdzą lingwiści, dzieje się to za pomocą tak zwanego ośrodka przyswajania języków, który działa na zasadzie naturalności nieświadomości.

Aby to zrozumieć, wystarczy przypomnieć sobie jak uczyliśmy się języka ojczystego.

Działo się to najpierw poprzez słuch, a więc uczyliśmy się tego, co usłyszeliśmy, Później to co usłyszeliśmy próbowaliśmy najczęściej nieudolnie powtarzać. Następnie do szło do tego rozumienie tego, co próbujemy powiedzieć. W kocu doszło do sytuacji, kiedy zaczęliśmy myśleć o tym co chcemy powiedzieć i nabywanie płynności w mówieniu. Ostatecznie, zaczęliśmy uczyć się czytać, pisać i poznawać zasady gramatyki języka polskiego.

Dokładnie tak samo powinno być w przypadku języka obcego, niestety w przypadku nauki tradycyjnej wszystko dzieje się odwrotnie – najpierw uczymy się zasad gramatyki, pisania i czytania a dopiero na końcu mamy kontakt z językiem w sposób bezpośredni.

Z tego właśnie powodu nauka za pomocą telewizji czy innego rodzaju bodźców takich, jak na przykład piosenki w języku obcym są znacznie bardziej efektywne aniżeli w przypadku nauki tradycyjnej.

Podsumowując, chodzi o ot, że 90 procent aktywności w korzystaniu z języka to konwersacja, a niestety w przypadku nauczania metoda tradycyjną ta sztuka nie jest tak często wykorzystywana.

Wiesz już co wybrać?


Newsletter